Fundacja na rzecz
Wydziału Zarządzania
Uniwersytetu Warszawskiego











Wykładowcy prowadzący:
Joanna Iracka
Maria Habrowska
Agata Sowińska


Zaproszeni goście:

Prof. dr hab. Ewa Godzińska
   Instytut Biologii Doświadczalnej im. M. Nenckiego
Dr Kalina Burnat
   Instytut Biologii Doświadczalnej im. M. Nenckiego
Dr hab. n. wet. Michał Jank
   Zakład Dietetyki Katedry Nauk Fizjologicznych
   Wydziału Medycyny Weterynaryjnej SGGW

lek. wet. Iwona Kłucińska-Petschl
Dr n. wet. Marta Mendel

Biogramy:

lek. wet. Joanna Iracka

 Joanna Iracka

Absolwentka Wydziału Medycyny Weterynaryjnej SGGW. Od 1997 roku zajmuje się rozwiązywaniem problemów behawioralnych i leczeniem zaburzeń zachowania u psów i kotów. Odbyła praktyki kliniczne u specjalistów w Belgii, Wielkiej Brytanii i USA. W 2000 roku uzyskała dyplom specjalisty lekarza weterynarii-behawiorysty przyznawany przez Écoles Nationales Vétérinaires Françaises (Państwowe Wyższe Szkoły Weterynaryjne Francji). Od 18 lat prowadzi wykłady i szkolenia w zakresie medycyny behawioralnej w Polsce i za granicą. Członek European Society for Veterinary Clinical Ethology (od 1995) i Zoo-Psy (od 2000).  Popularyzuje  wiedzę o zachowaniu zwierząt w prasie dla miłośników psów i kotów, brała udział w programach TVP. Prywatnie mama trójki dzieci oraz opiekunka dwóch psów i trzech kotów. powrót

mgr tech. wet. Maria Habrowska

 Maria Habrowska

W 2002 uzyskała tytuł magistra informacji naukowej broniąc na Uniwersytecie Warszawskim pracę dyplomową o wykorzystaniu zwierząt jako wsparcie w terapii. Od 2005 w Fundacji "Razem Łatwiej" prowadzi testy predyspozycji psów do dogoterapii i kotów do felinoterapii. W 2007 ukończyła studia podyplomowe z „Psychologii zwierząt” na SWPS. Również od 2007 prowadzi badania nad poziomem hormonu stresu u psów pracujących.  W 2011 roku uzyskała państwowy dyplom technika weterynarii. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Etologicznego i Polskiego Towarzystwa Hipoterapeutycznego. Prekursorka zastosowania felinoterapii w Polsce, autorka wielu publikacji naukowych z tej dziedziny. Właścicielka gromadki kotów, jednego psa oraz wiewiórki. powrót

 

mgr lek. wet. Agata Sowińska

 Agata Sowińska

W 2003 roku uzyskała tytuł magistra psychologii broniąc pracę dyplomową z zakresu zachowań eksploracyjnych u zwierząt w SWPS. W 2006 ukończyła Wydział Medycyny Weterynaryjnej w Warszawie. W pracy klinicznej zajmowała się konsultowaniem przypadków internistycznych oraz anestezjologią. Rok później ukończyła studia podyplomowe „Psychologia zwierząt”. Uzyskała tytuł specjalisty chorób psów i kotów, ma za sobą również liczne kursy i szkolenia. Prywatnie właścicielka trzech znalezionych kundli i mama Matyldy, Marianny i Mii. powrót


prof. dr hab. Ewa Joanna Godzińska



Prof. dr  hab. Ewa Joanna Godzińska kieruje Pracownią Etologii w Zakładzie Neurofizjologii Instytutu Biologii Doświadczalnej im. M. Nenckiego PAN w Warszawie. W latach 1988-1989 pracowała jako wykładowca na Uniwersytecie Paris Nord (Francja). Wykładała etologię również w Polsce w ramach studiów doktoranckich i   podyplomowych. Od wielu lat działa na rzecz Polskiego Towarzystwa Etologicznego (PTEtol.), w którym pełni obecnie funkcję Prezesa. Zajmuje się głównie etologią i neuroetologią owadów społecznych, ale jej zainteresowania naukowe obejmują też porównawczą analizę biologicznych korzeni zachowań agresywnych i przyjaznych w całym świecie zwierząt. Od wielu lat jej pasją są również koty. powrót


Dr Kalina Burnat



Fascynacja zachowaniem zwierząt skierowała ją na studia biologiczne na Uniwersytecie Warszawskim. Po pierwszym roku, dzięki kołu biologów terenowych trafiła na konferencję PTEtol, gdzie poznała Ewę Godzińską, obecną szefową Towarzystwa, i rozpoczęła przygodę z nauką. Najpierw prowadziła obserwacje zachowania tropikalnych mrówek w domu (zostały opublikowane), a później, w Instytucie Nenckiego, obroniła doktorat z rozwoju widzenia kotów pod kierunkiem Profesorów Bogusława Żernickiego i Erika Vandenbusche (2003). Staż podoktorski odbyła w Belgii, w laboratorium Prof. Lut Arckens, zajmując się badaniem siatkówki kotów (2004-5). Wyniki swoich badań behawioralnych i neuroanatomicznych wykorzystuje przy opracowywaniu modeli zaburzeń widzenia u ludzi na podstawie zmian zachodzących u kotów. Zamężna, jedna córka. powrót



Dr hab. n. wet. Michał Jank



W 1999 roku ukończył Wydział Medycyny Weterynaryjnej SGGW w Warszawie, a w roku 2002 w Katedrze Nauk Fizjologicznych obronił pracę doktorską. Od 2002 roku pracuje w Zakładzie Dietetyki Wydziału Medycyny Weterynaryjnej SGGW, gdzie prowadzi zajęcia z fizjologii zwierząt i dietetyki weterynaryjnej dla studentów WMW oraz uczestników Studiów Specjalizacyjnych „Choroby małych zwierząt”. Jest autorem i współautorem wielu artykułów naukowych oraz popularnonaukowych z zakresu żywienia i dietetyki zwierząt towarzyszących. Zajmuje się także doradztwem żywieniowym zarówno dla klientów indywidualnych, jak i dla firm produkujących dodatki żywieniowe i suplementy diety dla psów i kotów dostępne w Polsce i zagranicą. W swojej pracy naukowej zajmuje się wykorzystaniem narządzi genomiki funkcjonalnej w weterynarii, w tym m.in. do oceny wpływu wybranych substancji biologicznie czynnych na wzrost i rozwój zwierząt. powrót



Lek. wet. Iwona Kłucińska-Petschl



Kierownik gabinetu weterynaryjnego „Koteria”. Dyplom lekarza weterynarii otrzymała w 2000 roku, a od 2003 współpracuje z organizacjami zajmującymi się bezdomnymi kotami, zwłaszcza w Warszawie. Jest mamą Amelki i Marcela. W domu posiada jednego psa i dwa koty. powrót


Dr n. wet. Marta Mendel

Absolwentka warszawskiego Wydziału Medycyny Weterynaryjnej. W 2005 roku rozpoczęła studia doktoranckie w Katedrze Nauk Przedklinicznych Wydziału Medycyny Weterynaryjnej SGGW, które zakończyła obroną pracy doktorskiej w 2010 roku. Od 2008 roku jest pracownikiem Zakładu Farmakologii i Toksykologii, gdzie prowadzi zajęcia z toksykologii ogólnej oraz klinicznej toksykologii małych i dużych zwierząt dla studentów WMW, a także dla uczestników Studiów Specjalizacyjnych „Choroby małych zwierząt”. Jest autorem i współautorem wielu artykułów naukowych oraz popularnonaukowych z zakresu zatruć zwierząt. W pracy naukowej zajmuje się głównie badaniem wpływu substancji roślinnych na motorykę przewodu pokarmowego oraz aktywność metaboliczną wątroby. Prywatnie mama dwóch urwisów, właścicielka trzech czarnych kotów oraz białego psa.




Strona kursu na UW

Powrót